21 januari Herman Heinsbroek interview Follow The Money

Herman Heinsbroek interview Follow the money

Ex-minister van Economische Zaken Herman Heinsbroek debuteert als thrillerschrijver. En doet voor Follow The Money een boekje open over zijn visie op het huidige beleid. ‘Als minister zou ik nu juist grote infrastructurele projecten beginnen om de economie weer aan de gang te krijgen.’

Voormalig diplomaat, platenbaas en minister van Economische Zaken Herman Heinsbroek heeft zijn debuut gemaakt. Ditmaal niet als minister in de politieke arena, maar als schrijver van fictie. Maandag mocht hij in De wereld draait door al uitweiden over zijn thriller Riskant spel die draait om kidnappen, moord, spanning en politieke beladenheid. Door het boek heen sijpelt ook de carrière van Heinsbroek.

In de jaren tachtig vergaarde hij miljoenen door de verkoop van zijn platenlabel Arcade aan Wegener. Publieke bekendheid verwierf hij hoofdzakelijk door zijn kortstondige politieke carrière in 2002 als minister van Economische Zaken, zijn ministeriële vervoer per Bentley Arnage en zijn frequente aanvaringen met LPF-collega Eduard Bomhoff. Binnen drie maanden verviel zijn ministerschap alweer door de val van het kabinet-Balkenende I.

Uw thriller is uitgegeven door uitgeverij Umbrella Park Publishing. Wie zit daar achter?

‘Dat is van mij. Ik kom uit de muziekuitgeefwereld en heb boeken uitgegeven in mijn Arcade-tijd. Ik weet hoe die wereld werkt en had daarom niet de noodzaak om een uitgever te bellen. Ik heb een salesorganisatie ingeschakeld die het boek verkoopt voor de handel, de eindredacteur werkt freelance en het Centraal Boekhuis doet als enige de distributie in Nederland. Ik heb dus geen uitgever nodig.’

Wanneer bent u begonnen met schrijven?

‘Dit boek ben ik 10 jaar geleden begonnen, heb er jaren niets aan gedaan en eind 2013 ben ik het gaan afschrijven. Ik vind schrijven ontzettend leuk en ik wilde weten of ik een thriller kon schrijven met als thema de invloed van de media op onze gemoedstoestand, onze mening en ons gedrag. Om dat bespreekbaar te maken heb ik karakters bedacht. Een mediatycoon, type Berlusconi en Rupert Murdoch, die volgens een radicale idealist zijn mediapower misbruikt. Aan de hoofdpersonages heb ik weer autobiografische elementen aan toegevoegd.’

In uw boek schrijft u op pagina 170 over een minister van Binnenlandse Zaken: ‘Het leek wel of de man een borrel ophad, want hij sliste behoorlijk.’ Is dat dan een verwijzing naar uw ervaring met Johan Remkes?

‘Het zijn kwinkslagen, maar ik had daar niet een bepaald persoon mee op het oog. De passage gaat over een minister die op oudejaarsavond voor de camera moet komen doordat er iets actueels is gebeurd. Dat kan iedere minister overkomen, die moet daar altijd rekening mee houden. Ik destijds ook.’

Stel, u zou nu schaduwminister Economische Zaken worden, wat zou u anders doen?

‘Nederland wordt momenteel onkundig en fantasieloos bestuurd en is veel te veel het braafste jongetje van de klas door achter Brussel aan te lopen. Zo’n drieprocentsnorm is volstrekt niet meer van deze tijd. Als ik minister was dan zou ik juist grote infrastructurele projecten beginnen om de economie weer aan de gang te krijgen. De overheid kan nagenoeg gratis geld lenen. Ik zou dan 20 miljard ophalen en gaan bouwen: Schiphol in de Noordzee leggen, dijken verbeteren en nieuwe bruggen en tunnels aanleggen.

Let dan maar eens op hoeveel werkgelegenheid en inspiratie dat oplevert. En dat ik dan boven de 3 procent kom? Dat zal me worst wezen, Frankrijk komt er al jaren mee weg. En als er dan sancties komen, dan zou ik die weigeren om te betalen. Wat gaan ze doen? Het leger sturen? Nee, dat doen ze niet dus ik zou als minister grote projecten entameren om de economie weer aan de gang te krijgen. Kijk naar Engeland, kijk naar Amerika, die zijn uit de sores, maar Europa is kapot bezuinigd.’

‘De euro is een van de grootste vergissingen van de Europese Unie aller tijden’

De verwachting is dat Mario Draghi morgen zijn opkoopprogramma uitvouwt, goed plan?

‘Draghi had dat veel eerder moeten doen, hij is er drie jaar te laat mee. Hij gaat nu staatsleningen opkopen, maar ik vraag me wel af in hoeverre dat in de reële economie terecht gaat komen. Door het verder opkopen van staatsobligaties van Spanje, Portugal en Italië zal daar de begrotingsdiscipline minder worden. En je weet niet wat ze met het geld gaan doen? Gaan ze er noodlijdende banken mee helpen of gaan ze het daadwerkelijk investeren in de reële economie? Het enige goede effect van het opkoopprogramma is dat de euro zal zakken waardoor onze exportpositie verbetert.’

Hoe zou u als schaduwminister tegen de euro aankijken?

‘De euro is één van de grootste vergissingen van de Europese Unie aller tijden. Dat hadden we nooit moeten doen. Kijk naar Denemarken, kijk naar Engeland, kijk zelfs naar Polen – we hebben inmiddels een Europese president [Donald Tusk, red.] die in zijn thuisland Polen géén euro heeft. En die daar ook echt niet aan gaat beginnen. We hadden echt de gulden moeten bewaren. En die had je aan de euro, dollar of pond kunnen koppelen. En dan hadden we nu ons eigen beleid kunnen voeren: “Jongens, een groter begrotingstekort maakt niks uit: we gaan de economie stimuleren.”’

Wat zou u nog meer veranderen?

‘We weten voor het ministerschap niet de beste mensen aan te trekken, want het betaalt te slecht. De echt goeden zitten bij bijvoorbeeld Unilever of Shell, maar die hebben daar een hoog salaris en hoge verplichtingen naar het thuisfront. Als zo iemand gevraagd wordt voor het ministerschap dan zal zijn vrouw zeggen: “Hallo, we gaan van een salaris van een half miljoen euro naar eentje van 170 duizend euro. Hoe gaan we dan onze hypotheek betalen, het lidmaatschap van de hockeyvereniging en onze skivakantie? Tsja, dan houdt het heel snel op. De goeden uit het bedrijfsleven zie je daardoor nooit komen bovendrijven in de politiek.’

Veel ex-politici bewandelen wel de omgekeerde weg. Kok, Bos, Zalm en Eurlings wisten bijvoorbeeld lucratieve bestuursfuncties of commissariaten te krijgen.

‘Ze zijn niet populair in het bedrijfsleven, veel zitten er zonder werk. Gerrit Zalm zat na zijn ministerschap het eerste jaar thuis. Hij kon enkel wat bij Dirk Scheringa krijgen en dat werd een beetje een fiasco. Vervolgens kwam hij door Wouter Bos, zijn oude staatssecretaris van Financiën, terecht bij ABN Amro. Hij is dus niet door het bedrijfsleven gekozen. Wim Kok is simpelweg gekozen, omdat hij veel internationale contacten heeft in de EU. Eurlings ging naar KLM, ja. Maar we hebben gezien wat dat heeft opgeleverd: het zondagskind is op straat gegooid. Hij is puur voor pr-redenen aangesteld om gezicht van KLM te worden, maar toen het moeilijk werd is hij weggestuurd. Jan-Kees de Jager heeft eerst een half jaar thuisgezeten en is nu financieel directeur bij KPN. Het is afwachten hoe dat afloopt.’

‘Gerrit Zalm kon enkel wat bij Dirk Scheringa krijgen en dat werd een beetje een fiasco’

Welke aanbiedingen heeft u gekregen?

‘Ik kreeg commissariaten aangeboden vanuit de media-en entertainmentsector. Maar dat was meer dat ik Arcade had geleid dan dat ik minister was geweest. Bijkomstigheid was dan dat ik een paar mensen in Den Haag had leren kennen. Door een internationaal mediabedrijf ben ik benaderd voor een commissariaat, maar dan vergaderen in Amerika, daar had ik geen zin in.’

Ziet u nog toekomst in een terugkeer in de politiek?

‘Mwah, enkel een partij waar de neuzen allemaal dezelfde kant op staan, ik heb geen zin in weer zo’n chaos als bij de LPF. Het zou nu hooguit de VVD kunnen zijn, maar daar zitten zeker 20 mensen die denken het beter te kunnen dan ik. Ik verwacht daar niet veel van. Ik ga me richten op het schrijven van een tweede boek. Ik vind het ontzettend leuk om te schrijven en ik kan mijn mening erin kwijt.’

Bron: FTM Dennis Mijnheer