24 januari Herman Heinsbroek in het AD

Herman Heinsbroek in het AD krant

Oud LPF-minister Herman Heinsbroek lanceert thriller

[interview] In zijn eerste thriller Riskant Spel laat oud LPF-minister Herman Heinsbroek geen gelegenheid onbenut zijn eigen politieke opvattingen te ventileren. Voorspel voor een terugkeer naar Den Haag? ‘Als Pechtold belt, zeg ik: Alexander, ik denk erover na.’

De zwarte Bentley staat niet langer geparkeerd op het grind voor Herman Heinsbroeks ommuurde villa te Naarden. De slee waarin Heinsbroek zich tijdens zijn termijn als minister van Economische Zaken (87 dagen in het kabinet-Balken­ende I, met de LPF) liet rondrijden, is vervangen voor een Porsche Ca­yenne. De eigenaar wilde wat eenvoudigers, verklaart hij.Binnenshuis serveert assistente Peggy koffie met sojamelk. Later op de middag bereidt ze de avondmaaltijd voor de vrijgezelle heer des huizes (64). Die ontvangt in de salon. Prominent op tafel de reden voor het gesprek: zijn literaire debuut Riskant Spel. Een thriller die is doorvlochten met de politieke opinies van de oud-minister die zijn fortuin – momenteel 200 miljoen euro volgens zakenblad Quote –  maakte toen hij in 1995 zijn entertainmentbedrijf Arcade verkocht.
.

Uiteindelijk vroeg ik: ‘Wie doet Dan Brown in Nederland? Die vent moet ik hebben
– Herman Heinsbroek

Ik wist niet dat u schrijversambities had.
,,Ik snap de verbazing, maar schrijf al zeker 25 jaar korte verhalen. Voor mezelf. Dit concept, een verknipte figuur gijzelt een media­tycoon, had ik al 10 jaar liggen. Ineens kreeg ik de geest om het uit te werken.”   U brengt uw boek zelf uit.

Waarom zocht u geen uitgever?
,,Dat soort dingen moet je zelf in de hand houden. Ik had geen zin gebonden te zijn aan een contract. Bovendien heb ik met Arcade ook boeken uitgegeven, dus ik had ervaring.”

Wilde u wel hulp van een redacteur?
,,Zeker. Ik wilde een goede hebben, iemand met ervaring. Ik sprak er enkele, liet hen een hoofdstuk redigeren, maar dat werkte niet. Als ik schreef: ‘Hij is alleen in zijn huis,’ verbeterden ze dat naar ‘Hij is alleen thuis’. Het moest steeds maar korter. Dat gehak in zinnen wilde ik niet. Of ze gaven als advies: ‘Show, don’t tell.’ Tja, dat vind ik best, maar ze wilden de tekst bijna kapot show-don’t-tellen. Uiteindelijk vroeg ik: ‘Wie doet Dan Brown in Nederland? Die vent moet ik hebben.’ Theo Veenhof dus. Die zei: ‘Herman, je hebt bij het schrijven de gebruikelijke richtlijnen genegeerd, maar dat vind ik juist leuk.’ Toen zijn we aan de slag gegaan.”

Er zullen nu vast weer azijnpissers zijn die zeggen: ‘Hij kan beter platen verkopen.’ Maar daar lig ik niet wakker van
– Herman Heinsbroek

Adviseerde hij u ook uw portret zo groot op de cover te plaatsen?
,,Dat is mijn eigen idee. Ik bekeek andere thrillercovers: vaak een paar handboeien of een lekker wijf. Tja, daar liggen er in de boekhandel dus al honderd van. Ik dacht heel commercieel: wie me op tv heeft gezien, herkent het boek in de winkel meteen. En daarbij: Jan Mulder en Connie Palmen staan ook groot op hun eigen boeken.”

De literaire critici slijpen natuurlijk de messen. Een thriller van een oud-LPF-minister!
,,Tja, we zien wel wat ze vinden. De kritieken op mijn ministerschap varieerden van lovend tot dramatisch. Er zullen nu vast weer azijnpissers zijn die zeggen: ‘Hij kan beter platen verkopen.’ Maar daar lig ik niet wakker van.”

Uw hoofdpersoon Ben Zandstra formuleert volgens mij veel van uw eigen, politieke, meningen. Wilde u niet liever een memoiresachtig boek schrijven dan een thriller?
,,Dat wilde ik juist allebei. Een boek met alleen mijn politieke meningen wordt denk ik niet heel goed gelezen. Op deze manier komt mijn maatschappelijke engagement langs, terwijl je een spannend verhaal leest. Eigenlijk doet Dan Brown hetzelfde, alleen kiest hij voor research in plaats van opinie. Ik lees zelf ook veel, maar vaak denk ik: jongens, dit gaat veel te traag. Als er na twintig pagina’s nog niets is gebeurd,  leg ik zo’n boek weg. Daarom gaat mijn verhaal spetterend los met een moord.”   In hoeverre bent u Ben? U beschrijft hem als ‘een oorspronkelijk denkend ondernemer, wars van wetten en uiterlijk vertoon’. ,,Dat ben ik inderdaad. Maar Ben is een invloedrijke mediamagnaat, in wezen de Nederlandse Rupert Murdoch.”   Ook is Ben erudiet en ‘heeft hij met bijna al zijn secretaresses wel een affaire gehad’. ,,Haha! Dat klopt deels. Ik heb affaires met secretaresses gehad, maar zeker niet met allemaal.”

Ik had de indruk de enige te zijn die dacht en zich gedroeg als Fortuyn. Mensen hadden wel kritiek op mijn Bentley, maar Fortuyn liet zich ook rondrijden in een Jaguar
– Herman Heinsbroek

Ben moppert op het huidige ‘jongehondenkabinet, dat het land alleen maar verder in economische crisis heeft gestort’.
Enthousiast: ,,Dat vind ik dus ook! Rutte is natuurlijk die jonge hond. Hoe haal je het in godsnaam in je hoofd op het dieptepunt van de crisis én de huizenmarkt, de hypotheekrente te gaan beperken? Dan lenen en kopen mensen dus nog minder. Als je zoiets afkondigt, begrijp je niet hoe het leven werkt.”

U stemde op de VVD?
,,Ja, maar dat is dus de laatste keer geweest. Alleen heb ik daardoor nu geen idee op wie ik moet stemmen. Ik overweeg Pechtold. Die is tenminste nog liberaal en lijkt me een betrouwbare vent.”

Jeuken uw handen om weer aan de slag te gaan in de politiek?
,,Tja, een eigen partij oprichten heeft weinig nut. Dat heb ik al geprobeerd (De Lijst Nieuwe Politiek kwam in 2002 niet van de grond, red). En stel ik kom met twintig zetels de Kamer binnen, dan kom ik nog in een coalitie waarin ik ondergesneeuwd raak.”

En als Pechtold straks belt omdat hij een minister nodig heeft?
,,Dan zou ik zeggen: ‘Alexander, ik moet erover nadenken’. Ik zeg niet per definitie nee. Het hangt van veel af: wie komen er in de coalitie? Wordt hij zelf premier?”

Samenwerken met Wilders?
,,Welnee, met hem heb ik niets. Geen Fortuynist, maar een solist op zoek naar macht. Daarbij: ik heb geen zin meer om in zo’n chaos als bij de LPF terecht te komen. Ik had daar de indruk de enige te zijn die dacht en zich gedroeg als Fortuyn. Mensen hadden wel kritiek op mijn Bentley, maar Fortuyn liet zich ook rondrijden in een Jaguar. Hij was net als ik tegendraads en hield van proefballonnen. Gelijkgestemden, die heb ik nodig om me heen. Dan zou het bloed wel weer eens kunnen kruipen waar het niet gaan kan. Want eerlijk is eerlijk: ik heb aan de politiek een onafgemaakt gevoel overgehouden.”

Bron: AD